กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เฉินซีรู้สึกเหมือนหัวใจจะกระโดดออกมา ถ้าเป็นไปได้จริงอย่างที่คิด งั้นเธอก็...
สูดลมหายใจลึก เฉินซีรีบทำใจให้สงบ เปิดประตูห้อง มองลูกน้องที่อยู่นอกประตู:
“เช้าขนาดนี้ พี่เฟยเรียกฉันมาทำอะไร”
“ไม่รู้สิ คนข้างกายพี่เฟยให้มาส่งข่าว”
เฉินซีไม่ซักไซ้ต่อ ยกเท้าเดินไปข้างหน้า:
“งั้นก็ไปกันเลย”
ปกติพี่เฟยจัดการเรื่องต่าง ๆ ที่ห้องโถงด้านหน้า เฉินซีตรงไปทางนั้น เดินได้ครึ่งทาง ลูกน้องข้าง ๆ ก็พูดต่อ:
“คนที่มาส่งข่าวบอกให้เธอไปที่วิลล่าด้านหลัง”
ในใจเฉินซีสะดุ้งโหยง เมื่อกี้เธอเพิ่งคิดจะหาจังหวะไปสำรวจวิลล่า โอกาสมาถึงเร็วขนาดนี้เลย?