กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ว้าว เหล่าเฉิน......”
เฉินซีร้องไห้โฮออกมาทันที ทำเอาคนในห้องตกใจหมด แม้แต่เสี่ยวฉ่วยที่เฝ้าอยู่นอกประตูก็ไม่สนใจอย่างอื่น รีบพุ่งเข้ามา:
“เป็นอะไร เป็นอะไร?”
เสี่ยวฉ่วยเห็นเฉินซีร้องไห้สะอึกสะอื้นก็ใจแทบสลาย
“พี่เฟย ไม่ใช่บอกแล้วเหรอว่าเธอขี้กลัว?”
เสี่ยวฉ่วยตำหนิออกมาโดยสัญชาตญาณ ขมับของพี่เฟยเต้นตุบ ๆ เขาหันไปมองเหมิ่งหนานที่อยู่ข้าง ๆ แล้วรีบพูดอย่างร้อนรน:
“นายมาบอกเขาสิ ว่าฉันขู่เธอหรือเปล่า!”
เหมิ่งหนานพยักหน้า อย่างซื่อสัตย์สุด ๆ:
“นายบอกว่าถ้าเธอไม่สารภาพให้ชัดเจน นายจะไม่ปรานี และยังเอามีดปักไว้บนโต๊ะด้วย”