กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“อ๊ากกก!!!”
เสียงกรีดร้องดังทะลุเมฆา เสี่ยวฉ่วยได้ยินเสียงก็รีบวิ่งไปที่ห้องโดยสารเรือทันที
ในใจเฉินซีสะดุ้ง แย่แล้ว เหมิ่งหนานตื่นก่อนเวลาได้ยังไง
ซี๊ด เมื่อกี้เธอลงมือหนักขนาดนั้น ยังตื่นเร็วขนาดนี้ ก็ถือว่าโหดใช้ได้อยู่
“นายจะแหกปากอะไรอีก?!”
เสี่ยวฉ่วยเดินเข้าไป ตะคอกด้วยความไม่พอใจ
เหมิ่งหนานชี้ไปที่เชือกบนพื้น ร้องโวยวายลั่น
“เธอหนีไปแล้ว หนีไปแล้ว!!”
รูม่านตาเสี่ยวฉ่วยสั่นสะท้าน เขาสบถเบา ๆ
“ยังยืนเซ่ออยู่ทำไม รีบหาสิ!”