กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เฉินซีลับมีดฉับ ๆ มุ่งไปทางห่านตัวใหญ่
“ก๊าก ๆ ๆ”
ห่านตัวใหญ่กระพือปีก กระโดดโลดเต้นไปมา พร้อมส่งเสียงร้องก๊าก ๆ
“ชูคอร้องเพลงสู่ฟ้า~”
เฉินซีต่อประโยคหนึ่ง เผยฟันขาว แล้วหัวเราะ “หึ ๆ”:
“เจ้าห่านน้อย เจ้าเป็นห่านที่ใจดีและหล่อเหลาขนาดนี้ คงไม่ใจร้ายปล่อยให้พวกเราหิวท้องหรอกนะ?
เสียสละเจ้าเพียงตัวเดียว เพื่อให้พวกเราทุกคนได้อิ่ม มันวิเศษแค่ไหน”
“ก๊าก ๆ ๆ”
ห่านตัวใหญ่ดิ้นหนักขึ้น เฉินซีจึงเสียบมีดผักไว้ที่ขอบเอวด้านหลัง แล้วใช้ท่าจับกุมล็อกคอแห่งโชคชะตาของห่านตัวใหญ่จนสิ้นเชิง:
“พิสูจน์แล้ว อย่าเผลอตามใครกลับบ้านง่าย ๆ เพราะเจ้าอาจกลายเป็นอาหารในจานของคนอื่น”