กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เป็นไปได้ยังไงกัน นายต้องเชื่อฝีมือการรักษาของฉันสิ ฮ่า ๆ ๆ …”
เฉินซีหัวเราะแบบตัวร้ายจนทีมงานที่ได้ยินยิ่งรู้สึกสยองกว่าเดิม
จางเสี่ยวลิ่วก็หมดหนทาง รถพยาบาลอยู่ไกลเกินไป คงมาไม่ทันในเวลาอันสั้น
ตอนนี้คงทำได้แค่ลองรักษาไปก่อน แม้จะไม่รู้ว่าจะรอดหรือไม่ก็ตาม
【พระเจ้า เฉินซี เสียงหัวเราะของเธอทำฉันขนลุกไปหมดแล้ว】
【โห นี่มันเสียงหัวเราะบ้าอะไร หนังศีรษะฉันชาวาบไปหมดแล้ว】
【ฉันแค่มาดูรายการวาไรตี้ไลฟ์สด เดี๋ยวก็กลายเป็นรายการผจญภัยเอาชีวิตรอด เดี๋ยวก็กลายเป็นหนังผี เอาเลย ๆ รายการเดียวใช้ได้สามแบบเลยสินะ】
【รู้สึกว่าเข็มเล่มนี้เล่มเดียวเทียบได้กับเข็มนับหมื่นของหรงหมัวมัวเลย】