กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
บรรยากาศในที่นั้นชั่วขณะหนึ่งจมลงในความกระอักกระอ่วน เงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก
เฉียวหลิงหลิงไม่กล้าเงยหน้าขึ้นเลยสักนิด อธิษฐานในใจให้รีบมีคนออกมาประสานรอยร้าว แต่น่าเสียดายที่ทุกคนในที่นั้นไม่มีใครส่งเสียง แม้แต่หม่าเหลียงที่ปกติรับบทคนกลางก็ยังเบือนสายตาไปทางอื่น ตั้งแต่แรกเฉียวหลิงหลิงก็ทำไม่ถูกอยู่แล้ว ยังคิดจะเหยียบเฉินซีขึ้นไปนั่งตำแหน่งคนดี คิดว่าคนอื่นตาบอดหรือไง
ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เฉินซีมีอานุภาพทำลายล้างสูงขนาดนั้น ใครใกล้ใครไกล เขาก็ยังรู้ดี
“พ่อบุญธรรม นายหล่อสุด ๆ ไปเลย”
เจียงฉือทำราวกับไม่รู้สึกถึงความกระอักกระอ่วนของบรรยากาศ ประจบสอพลอแบบหน้าตาเฉย