กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
โม่น่ายังไม่ค่อยวางใจ คิดไปคิดมา สุดท้ายก็สั่งชานมสองแก้ว ถือมาเลย
“เสี่ยวซี ยังไม่นอนอีกเหรอ”
โม่น่าเตรียมมาสืบข่าว ยื่นชานมให้ตรง ๆ เลย:
“ฉันนึกว่าเธอช่วงนี้เหนื่อยขนาดนั้น คงจะเข้านอนเร็วกว่านี้
กลางดึกกระหายน้ำ ฉันเลยสั่งชานมมาแก้วหนึ่ง คิดว่าเธอชอบดื่ม ก็เลยสั่งเผื่อเธอเป็นพิเศษแก้วหนึ่ง”
เฉินซีรับมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย เอาหลอดแทงลงไป ซดจ๊อก ๆ
ทะเลาะก็เรื่องหนึ่ง ดื่มก็อีกเรื่องหนึ่ง สองอย่างนี้ห้ามเอามาปนกัน
“เธอเป็นอะไรไป? ดูสีหน้าไม่ค่อยดีเลย”
โม่น่าใจเต้นตึกตัก ยิ่งไม่แน่ใจใหญ่
ท่าทีของเฉินซีแบบนี้ สรุปว่ารู้หรือไม่รู้กันแน่