ตอนที่ 103 คิกคิกคิกคิกคิกคิก

หม่าเหลียงรู้สึกไม่ค่อยดี ผีโผล่มาทีก็ที ทำให้ขาสั่นไปหมด

ถ้าไม่มีเฟิงหลีอยู่ข้าง ๆ เขาคงคุกเข่าลงตรงนั้นเลย

“หึหึหึหึ……”

เสียงหัวเราะพิลึกดังขึ้นอีกครั้ง พิลึกกว่าครั้งก่อน ฟังแล้วหนังศีรษะชาวาบ

หม่าเหลียงคว้าแขนเฟิงหลีไว้แน่น กลืนน้ำลายอึกหนึ่ง:

“อา… อาจารย์เฟิง ทำไงดี”

“ไม่ต้องกลัว เธอไม่ทำร้ายคนหรอก”

หม่าเหลียง???

นี่มันเรื่องทำร้ายหรือไม่ทำร้ายเหรอ นี่มันเรื่องจะทำให้ตกใจตายต่างหาก

ถึงจะรู้ว่าผีเป็นของปลอม แต่ในสภาพแวดล้อมที่ตั้งใจสร้างขึ้นมาแบบนี้ เขาอินไปทั้งตัวแล้ว จะไม่กลัวได้ยังไง