กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เฉียนหยวนหยวนร้อนใจแทบคลั่ง เกาหัวจนหัวฟู ผมถูกรูดออกมาอีกกำมือ ตาจ้องเขม็งไปที่จุดดำบนหน้าผา กลัวเหลือเกินว่าถ้าพลาดนิดเดียวจะเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้น
ผู้ช่วยผู้กำกับเหลือบมองเส้นผมในมือเฉียนหยวนหยวน ริมฝีปากอ้าแล้วอ้าเล่า
“ผู้กำกับครับ มีบางเรื่อง ผมไม่แน่ใจว่าควรพูดหรือไม่ควรพูด”
“มีอะไรก็พูดมา เร็ว ๆ อย่ามัวอืดอาด”
สองวันมานี้รายการวาไรตี้ไลฟ์สดท้าทายจิตใจเฉียนหยวนหยวนอยู่ตลอด หัวใจขึ้น ๆ ลง ๆ เขารู้สึกว่าตัวเองใกล้เป็นโรคหัวใจเข้าไปทุกที
ส่วนภาพลักษณ์หรือความมีมารยาทอะไรนั่น พอจุดดำบนหน้าผาขยับ ทุกอย่างก็หายไปหมด
“ผม...ของคุณ...”
“ผมเป็นอะไร ผมเป็นอะไรกันแน่!”