กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในสมองของเฉินซีมีแสงวิญญาณวาบขึ้นมา ก็เกิดไอเดียขึ้นทันที
“ได้แล้ว พวกเราไปซื้อของกันก่อน”
พอเฉินซีพูดจบก็ดึงสืออี้ไปซื้อของทันที
สืออี้ก้มมองมือของเฉินซีแวบหนึ่ง ไม่ได้สะบัดออก กลับมีรอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก
【โอ๊ย ตาฉันฝาดไปหรือเปล่า】
【ราชาจอเงินสือ ตื่นสิ อย่าให้ความงามมาทำให้ตาพร่ามัว】
【ตั้งแต่วันนี้ ฉันจะจิ้นอี้ลู่ร่วมทางให้สุดใจไปเลย】
【อ๊ายยย จับมือกันแล้วเหรอ】
【เฉินซีทำอะไรน่ะ เอามือออกไป ปล่อยฉันมา】
ในห้องไลฟ์แบ่งออกเป็นสามกล้อง คอมเมนต์ลอยพุ่งรัว จำนวนคนก็เพิ่มขึ้นพรวด ๆ