กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เฉินซี แกตายซะ!”
ในโรงงานร้าง เฉินซีหลบซ่อนอยู่ในมุมมืด เมื่อเห็นศัตรูหยิบระเบิดมือออกมา รูม่านตาของเธอพลันหดเล็กลง ก่อนจะกลิ้งหลบไปด้านข้างอย่างว่องไว
เสียงระเบิดดัง “ตู้ม!” เฉินซีหูอื้อเป็นระลอก ตาค้างอ้าปากหวอ
ไม่ไกลออกไป ควันหนาทึบลอยตลบอบอวล ตรงจุดที่ศัตรูเคยอยู่เหลือเพียงรองเท้าบูตหนึ่งคู่
อะไรวะเนี่ย ศัตรูกลายเป็นพวกเดียวกัน ระเบิดตัวเองตายเนี่ยนะ?
หรือว่านี่คือการขึ้นสวรรค์ตรงจุดเกิดเหตุตามตำนาน?
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ขำจนจะตายอยู่แล้ว......”
เฉินซีได้สติกลับมา จากนั้นก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
“แค่ก......”
เสียงหัวเราะหยุดลงกะทันหัน ในจังหวะที่เฉินซีหลับตา เธอก็อดเสียใจในใจไม่ได้ รู้อย่างนี้ไม่หัวเราะเสียงดังขนาดนั้นก็ดี