กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 154 นึกเสียใจภายหลัง
สีหน้าของเจียงหยางซีดขาวราวกับกระดาษ หยดน้ำตาไหลทะลักออกมาจากดวงตาของเขาอย่างต่อเนื่องราวกับทำนบแตก
เขาส่งเสียงครางด้วยความเจ็บปวด หัวใจเต็มไปด้วยความรู้สึกสำนึกผิดและตำหนิ [2] ตนเอง รู้สึกนึกเสียใจภายหลังอย่างยิ่งต่อการกระทำที่หุนหันพลันแล่นของตนเมื่อครู่นี้
ซุนหยวนยืนอยู่ด้านข้าง ร้อนรนจนแทบไฟไหม้แต่กลับจนปัญญา นางไม่เคยเจอสถานการณ์ที่รุนแรงเช่นนี้มาก่อน ชั่วขณะหนึ่งจึงทำตัวไม่ถูกจนไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน
ทำได้เพียงช่วยตัดเสื้อผ้าบนตัวเขาออกเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดของเขา พร้อมกับให้พวกเสี่ยเซี่ยวอิงช่วยไปหยิบของที่นางต้องการมาจากห้องพยาบาล