กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 139 ความราบรื่นที่ผิดปกติ
โชคดีที่รถของเฉินรั่วรั่วอยู่ตรงกลางขบวนพอดี ทั้งด้านหน้าและด้านหลังต่างถูกล้อมไว้ด้วยรถของโจวจื้อกั๋ว หานเซียว และคนของฉีเจียง
หากไม่ใช่เพราะพื้นที่เก็บของไม่อำนวย รวมถึงเอ้อร์เลิ่งจื่อและจ่าฝูงหมาป่าที่แผ่รังสีข่มขวัญออกมาจนน่ากลัว เสี่ยเซี่ยวอิงและคนอื่น ๆ คงอยากจะเข้าไปอยู่ในห้องโดยสารเดียวกับเธอใจจะขาด
ตลอดการเดินทางเฉินรั่วรั่วนอนหลับใหลอยู่บนตัวของเอ้อร์เลิ่งจื่อ แม้ระหว่างทางจะได้ยินเสียงปืนดังขึ้นจากด้านหน้าเป็นระยะอย่างเลือนราง
ทว่านั่นไม่ได้ส่งผลกระทบต่อความเร็วในการเคลื่อนที่ของขบวนรถ เฉินรั่วรั่วจึงเลือกที่จะนอนหลับต่อโดยไม่สนใจเสียงเหล่านั้น
ในที่สุด เมื่อความมืดมิดเข้าปกคลุมโดยสมบูรณ์ ขบวนรถก็ค่อย ๆ หยุดลง