กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 87 ตั้งตารอ
“นี่... ขอบคุณค่ะ...” ฉีเจียงมองสิ่งของในมือของเฉินรั่วรั่ว ตอนแรกตั้งใจจะปฏิเสธ แต่พอเห็นแววตาที่แน่วแน่ของอีกฝ่าย สุดท้ายก็เลยยื่นมือมารับไว้
น้ำหนักที่ถ่วงมือส่งผ่านมาทำให้ใจที่เดิมทีวิตกกังวลสงบลงได้มาก อย่างน้อยก็มีสิ่งของเหล่านี้แล้ว ระหว่างทางเธอก็ไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้องอีก และความเร็วในการเดินทางก็น่าจะเร็วยิ่งขึ้นด้วย
“พวกเธอยังอยู่ตรงนี้ วางใจเถอะ...” เฉินรั่วรั่วเหลือบมองหลี่เสวี่ยกับคนอื่นๆ แวบหนึ่งแล้วพูดกับฉีเจียง ขอแค่คนเหล่านี้ไม่ลงจากภูเขาลูกนี้ เฉินรั่วรั่วก็สามารถปกป้องพวกเขาได้ทั้งหมด