กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 75 ฝุ่นผงจางหาย
“คุณ... ทำไมถึงปล่อยแค่พวกเธอล่ะ?” จูเจิ้นหลินพยายามฝืนตั้งสติ ควบคุมความหวาดกลัวในใจอย่างเต็มที่ แล้วมองหญิงสาวชุดแดงตรงหน้าพลางถาม
“ฉันอยากทำ...” เฉินรั่วรั่วมองเขาแล้วตอบ
“คุณ...” จูเจิ้นหลินได้ยินคำพูดของเฉินรั่วรั่วก็พูดไม่ออกอยู่ครู่หนึ่ง ไม่รู้จะโต้กลับอย่างไร ในใจอัดอั้นจนแทบหายใจไม่ออก
“ก็ยังมีคนอยู่เป็นเพื่อนคุณไม่ใช่เหรอ? จะกลัวอะไร?” เฉินรั่วรั่วเหลือบมองคนที่นอนอยู่ด้านข้าง ไม่รู้ว่าตายหรือยังมีชีวิต แล้วพูดกับจูเจิ้นหลิน
“ผม...” จูเจิ้นหลินมองเฉิงหยินที่อยู่ข้าง ๆ แล้วรู้สึกไร้เรี่ยวแรงอย่างยิ่ง สภาพของเฉิงหยินไม่มีทางรอดแล้ว จะมีเขาหรือไม่มีเขาก็ไม่ต่างกันเลย