กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เจ้าหน้าที่ไม่คิดเลยว่าเวยเวยจะประเมินหลินเฟิงไว้สูงขนาดนี้
เขามองแผ่นหลังของพวกหลินเฟิงที่เดินห่างออกไป ชะงักเล็กน้อยแล้วคิดในใจว่า “หลินเฟิงเก่งขนาดนั้นจริงเหรอ?”
ขณะเดียวกัน พวกหลินเฟิงก็กำลังพูดถึงเวยเวยเช่นกัน
“พวกนายว่าเธอหุ่นเป็นยังไง?” ท่านผู้อำนวยการเอ่ยถาม
พอพูดแบบนั้น ทั้งสามคนก็หัวเราะออกมา
“น่าเสียดาย ถึงจะหน้าตาคล้ายกัน แต่ก็ไม่ตรงรสนิยมของชาวดาวครามอย่างพวกเรา” หลี่ซื่อเหิงกล่าว
“นายจะเสียดายอะไร เขาไม่ได้สนใจนายสักหน่อย” ท่านผู้อำนวยการพูดอย่างดูแคลน “ถ้าจะมีใครเสียดาย ก็ต้องเป็นลูกศิษย์ฉันโน่น”
หลินเฟิงไม่ได้พูดอะไร เขามองบัตรสองใบในมือ ตอนนี้ดาวสีน้ำเงิน...
ร่ำรวยจริง ๆ