กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ถ้างั้น ผมไปก่อนนะครับ”
หลินเฟิงพูดกับโจวเฉวียนหมิน แล้วมองไปยังที่ไกล ๆ อีกครั้ง ตอนนี้ชายชรากำลังยืนอยู่บนกำแพงเมือง
ทั้งสองพยักหน้าให้กัน ก่อนที่หลินเฟิงจะหันหลังเตรียมเดินขึ้นยานอวกาศ
“เดี๋ยวก่อน” ท่านผู้อำนวยการพูด
“มีอะไรเหรอครับ?”
“ผมคำนวณไว้แล้ว อีกสองนาทีถึงจะได้ฤกษ์”
“หา?”
“เรื่องนี้สำคัญมาก นายจะไปรู้อะไร” บนดาวสีน้ำเงินแห่งนี้ คงมีเพียงท่านผู้อำนวยการที่กล้าพูดกับหลินเฟิงแบบนี้
แต่โจวเฉวียนหมินและคนอื่น ๆ กลับเห็นด้วยอย่างยิ่ง
หลินเฟิงยิ้มแล้วพูดว่า “นี่มันยุคปัจจุบันแล้ว ไม่ต้องเคร่งขนาดนั้นก็ได้มั้งครับ”