กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลินเฟิงไม่ได้ไปดาวอังคาร แม้ว่าเขาจะสนใจอารยธรรมยุคก่อนประวัติศาสตร์เหล่านี้เช่นกัน
และเขาได้ยืนยันเรื่องหนึ่งแล้ว:
เส้นทางการพัฒนาเทคโนโลยีรุ่นต่อไปควรเป็นลายเส้น
“ผมก็เห็นด้วย” เจียงเฉิงและเฉียนหย่งหยวนนั่งลง แล้วหารือเรื่องนี้กับหลินเฟิงอย่างจริงจัง
หลินเฟิงหยิบต้นไม้สำริดขึ้นมา แล้วถามเจียงเฉิงว่า “ตอนนั้นลายเส้นบนคันศรโฮ่วอี้ละเอียดเท่าต้นไม้ต้นนี้ไหม?”
“ยังต่างกันมาก” เจียงเฉิงกล่าว “บนคันศรโฮ่วอี้มีลายเส้นแค่สิบเส้นเท่านั้น”
“แปลกมาก ลายเส้นเหล่านี้ต้องอยู่ในตำแหน่งที่ถูกต้องอย่างยิ่ง...”