กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
วันรุ่งขึ้น เป็นช่วงย่างเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงพอดี
ในที่สุดอากาศของเยี่ยนจิงก็เย็นลงบ้าง หลินเฟิงมาถึงตำหนักคุนหลุนตามปกติ พอลงจากรถก็เห็นว่าวันนี้ตำหนักคุนหลุนดูต่างไปจากทุกวันเป็นพิเศษ
ผู้คนในตำหนักคุนหลุนเดินกันเร็วขึ้น และดูยุ่งกว่าเดิมด้วย
หลินเฟิงเดินเข้าไปเหมือนทุกวัน ซูเฉินซีที่อยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้นว่า “ทางนั้นแจ้งว่าพร้อมแล้วค่ะ”
หลินเฟิงถามว่า “กี่โมงแล้ว?”
“แปดโมงค่ะ”
“เหลืออีกสี่ชั่วโมง” หลินเฟิงพูดพลางนวดขมับ แล้วเดินเข้าห้องทำงาน
เป็นครั้งแรกที่ซูเฉินซีไม่เห็นหลินเฟิงเปิดอ่านเอกสารทันทีที่เข้ามา เขากลับเอนตัวลงบนเก้าอี้แล้วหลับตา