กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“มีอะไรเหรอ?” หลินเฟิงถาม
“นายรอเดี๋ยวนะ” เจียงเฉิงรีบวิ่งขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือ แต่เขาไม่ใช่กะลาสีฝีมือดี แถมยังใช้เครื่องมือพวกนั้นไม่เป็นด้วย
พอตระหนักว่าตัวเองเป็นแค่นักวิทยาศาสตร์ที่ไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะจับไก่ เจียงเฉิงก็เริ่มร้อนใจ
จู่ๆ เขาก็นึกขึ้นได้
“จริงสิ กล้องส่องทางไกล!”
เขาหยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นมามองไปไกลๆ ก่อนจะหัวเราะลั่นออกมาอย่างฉับพลัน
“มีอะไรเหรอ?” หลินเฟิงได้ยินเสียงหัวเราะ แต่โทรศัพท์ถูกวางทิ้งไว้ในห้องโดยสารเรือ
เขาเรียกติดต่อกันหลายครั้ง ในที่สุดก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามา พร้อมกับเสียงตื่นเต้นสุดขีดของเจียงเฉิง
“หัวหน้าวิศวกรหลิน ลองทายดูสิว่าผมเจออะไร?”