กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อารยธรรมดาวครามในตอนนี้ก็เหมือนปลาตัวหนึ่งในน้ำ มันอ่อนแอเกินไป ถึงขั้นรับมือกับภัยธรรมชาติในอวกาศไม่ได้ด้วยซ้ำ
ดังนั้น สิ่งแรกที่ต้องทำก็คือยกระดับมันให้เร็วที่สุด
หลินเฟิงคิดไปคิดมา แล้วก็ผล็อยหลับไป
เขาเหนื่อยล้าเหลือเกิน ไม่ใช่แค่ร่างกายเท่านั้น แต่จิตใจก็อ่อนล้าเช่นกัน
พอตื่นขึ้นมา เขาก็เห็นท่านผู้อำนวยการนั่งสูบบุหรี่อยู่ริมถนนด้านนอกตำหนักคุนหลุน
หลินเฟิงเหลือบมองขอบฟ้าแล้วถามว่า “กี่โมงแล้วครับ”
“ฟ้าสว่างแล้ว” ท่านผู้อำนวยการพูด “อีกครึ่งชั่วโมงก็ถึงเวลาเข้างานแล้ว”
หลินเฟิงยิ้ม มองท่านผู้อำนวยการแล้วพูดว่า “ท่านครับ ภารกิจของท่านจบแล้ว กลับไปนอนได้แล้วครับ”
“แล้วนายล่ะ”
“ภารกิจของผมเพิ่งจะเริ่มต้นครับ” หลินเฟิงพูด