กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ลูกศิษย์ ฮือ ๆ ๆ นายทำฉันตกใจแทบตายเลย”
ท่านผู้อำนวยการกอดหลินเฟิง เดี๋ยวก็ลูบศีรษะเขา เดี๋ยวก็ลูบมือเขา
หลินเฟิงเหงื่อตก
เขาถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ก่อนฝืนยิ้มออกมา
เขามองหลี่กั๋วเฉิงกับคนอื่น ๆ ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ แล้วพูดว่า “ผมก็แค่หมดสติไปเอง พวกคุณจะวิ่งมากันหมดทำไม”
“ถ้าเป็นคนอื่นหมดสติก็ว่าไปอย่าง แต่นาย...” หลี่กั๋วเฉิงอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็กลืนคำพูดกลับไป
เพราะแม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถามว่า “ตกลงนายไปทำอะไรกันแน่”
หลินเฟิงถอนหายใจอีกครั้ง แล้วพูดว่า “เรื่องนี้เอาไว้ก่อน”