กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“เขา...พวกเขา...”
“พวกเขาตายแล้ว” เฉินฮ่าวพูดพร้อมยิ้ม “ผมบอกว่าควบคุมที่นี่ได้ แต่ไม่ได้บอกว่าใครเป็นคนควบคุมนะ!”
แลนซ์พอร์ตได้ยินคำนี้ก็ราวกับภูเขาไฟที่กำลังจะระเบิด
เฉินฮ่าวกำลังเล่นกับเขา
และเล่นมาเป็นเวลานานขนาดนี้
“ฟัค!” เขาด่าออกมาหนึ่งคำแล้วตัดสายโทรศัพท์
เขาหายใจหอบอย่างบ้าคลั่ง เพราะเขาเองก็ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว
ส่วนเฉินฮ่าวมองเครื่องสื่อสารที่ถูกตัดสาย แล้วโยนลงพื้นไปเลย พร้อมพึมพำเบา ๆ ว่า
“คนประเทศเมกาช่างไร้มารยาทจริง ๆ พูดกันดี ๆ อยู่แท้ ๆ ทำไมจู่ ๆ ก็ตัดสายคนอื่น!”
“.......”