กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
พอทหารยามได้ยินก็คลายใจลง
ปืนลูกโม่
นั่นมันของตกยุคตั้งแต่สมัยไหนแล้ว
เขาไม่เข้าใจ แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติม ปล่อยให้เฉียนหย่งหยวนเข้าไป
เฉียนหย่งหยวนเดินผ่านห้องทดสอบที่เพิ่งถูกทำให้กลายเป็นซากปรักหักพังไปอย่างอารมณ์ดี แล้วเปลี่ยนไปใช้ห้องใหม่
เขาพลิกปืนลูกโม่ดูไปมาแล้วพูดว่า “วัสดุของเจ้าสิ่งนี้ไม่เลวเลย มิน่าหัวหน้าวิศวกรหลินถึงไม่ยอมทิ้งมัน”
พูดจบ เขาก็ยกปืนเล็งไปข้างหน้า พร้อมออกเสียงว่า “ปิ้ว~~”
แกร๊ก...
เขาเหนี่ยวไก
เดิมทีเขาคิดว่าจะได้ยินเสียงปิ้ว แต่ไม่คาดเลยว่าเสียงที่ได้ยินกลับเป็น...