กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ขณะที่หลินเฟิงออกเดินทางไปยังภาคตะวันตกเฉียงเหนือ หลี่ซื่อเหิงยังคงคุกเข่าอยู่ในห้องทำงาน
เข่าของเขาแดงแล้ว แต่ยังคงคุกเข่าอยู่ตรงนั้น จนกระทั่งดึก หลี่ซิ่นจงเดินมา มองหลี่ซื่อเหิงที่คุกเข่าอยู่ตรงนั้น กล่าวว่า “ดูเหมือนนายยังคิดไม่ตก”
“ผมคิดว่าผมไม่ผิด”
“ไม่ผิดตรงไหน”
“ผมพูดได้ไหม” หลี่ซื่อเหิงถาม
“ผมขออนุญาตรัฐมนตรีโจวแล้ว” หลี่ซิ่นจงกล่าว
หลี่ซื่อเหิงหายใจออก กล่าวว่า “ผมคิดว่า อีกฝ่ายไม่รู้อะไรเลย ก็แค่สร้างเทียนโจวหมายเลขหนึ่งออกมาได้เท่านั้น”
“แต่ละสาขาอาชีพมีความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง ด้านนี้เราคือมืออาชีพ”
หลี่ซิ่นจงได้ยินถึงตรงนี้ สีหน้าห่วงใย กล่าวว่า “ลูก พ่ออยากอัดลูกสักยกตอนนี้เลย”
“........”