กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สนามบินนานาชาติตงไห่
แม้จะดึกแล้ว แต่ผู้คนก็ยังเดินกันขวักไขว่
เมื่อมาถึงที่นี่ จูถิงก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นมาก
อีกเพียงครึ่งชั่วโมง เธอก็จะได้ขึ้นเครื่องบิน แล้วชีวิตที่เหลือก็จะเป็นอย่างที่เธอใฝ่ฝัน
เธอจินตนาการถึงภาพนั้นแล้วคลี่ยิ้มออกมา
ทันใดนั้น เสียง “เฮ้” ก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
จูถิงหันกลับไปอย่างไม่สบอารมณ์นัก คิดว่าคงมีแฟนคลับไม่รู้กาลเทศะคนไหนจำเธอได้อีกแล้ว
แต่พอหันกลับไป จูถิงก็ชะงักค้างอยู่กับที่ด้วยความตกตะลึง
“หลิน...หลินเฟิง?!” จูถิงตกใจจนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง
“บังเอิญจัง” หลินเฟิงยิ้ม ก่อนจะแกล้งถามทั้งที่รู้อยู่แล้ว “ไหนบอกว่าเหนื่อย จะกลับไปพักผ่อนไง?”