ตอนที่ 20 ล้าหลังก็ต้องขาย

วันรุ่งขึ้น ตอนหลินเฟิงเดินออกจากโรงแรม ท่านผู้อำนวยการก็ส่งรถมารับเขา

“เป็นไง ฟินไหม?” ท่านผู้อำนวยการเลิกคิ้ว ถามอย่างมีนัยแฝง

“ผมสนใจสาวสวยมากนะ แต่ผู้หญิงแบบนี้ ผมไม่สน” หลินเฟิงยิ้มบางๆ แล้วโยนยาห่อหนึ่งให้ท่านผู้อำนวยการ “เฉินไห่ตงให้มา พอกินเข้าไปก็จะคิดว่าตัวเองได้ทำเรื่องอย่างว่าครับ”

“ฮ่าๆๆ” ท่านผู้อำนวยการหัวเราะลั่น ในใจยิ่งชื่นชมหลินเฟิงมากขึ้น

ในโรงแรมไม่มีกล้องวงจรปิด แต่หลินเฟิงก็ยังห้ามใจ ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งยั่วยวนได้

หากไม่นับเรื่องอื่น จูถิงก็เป็นสาวสวยจริงๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้เข้าทำงานที่สถานีโทรทัศน์ตงไห่

สถานีโทรทัศน์แบบนี้ตั้งเกณฑ์เรื่องหน้าตาไว้สูงมาก