เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 452 เนื้อบรรพชน โลหิตบรรพชน
ในเมื่อเรื่องราวบนทวีปเอเชียคลี่คลายลงแล้ว หลินอี้เฉินก็ไม่รั้งรออีกต่อไป ร่างกายพลันไหววูบประดุจประกายแสงที่เลือนหายไปในพริบตา อันตรธานไปจากจุดเดิมทันที ชั่วพริบตาเดียว เขากลับมาถึงพระราชวังต้าเซี่ยอย่างมั่นคง
หลินอี้เฉินคุ้นเคยเส้นทางเป็นอย่างดีจนพบผู้อาวุโสหลินกับผู้อาวุโสหลงในเขตวิลล่า
เห็นเพียงผู้เฒ่าทั้งสองกำลังนั่งผ่อนคลายสบายอารมณ์อยู่กลางลานเรือน บนโต๊ะหินเบื้องหน้าวางกระดานหมากรุกไว้หนึ่งกระดาน บนเตาต้มชาข้าง ๆ กาน้ำชากำลังพวยพุ่งไอความร้อนกรุ่น กลิ่นหอมของชาฟุ้งขจรไปทั่ว
ทั้งสองอาบรับพลังงานสีทองอันนุ่มนวลนั้น สีหน้าผ่อนคลายราวกับความวุ่นวายของโลกมนุษย์ล้วนไม่เกี่ยวข้องกับตน
ภายใต้การหล่อเลี้ยงของพลังงานสีทองนี้ พละกำลังของพวกเขายกระดับขึ้นอย่างช้า ๆ ตลอดเวลา แม้จะพูดไม่ได้ว่ารวดเร็ว แต่เมื่อเทียบกับสถานการณ์อันยากลำบากก่อนหน้านี้ที่ไร้หนทางพัฒนา ก็ถือว่าแตกต่างราวฟ้ากับเหว
หลินอี้เฉินเดินเข้าไปเงียบ ๆ มองดูท่าทางตั้งอกตั้งใจเดินหมากของพวกเขาโดยไม่ได้ส่งเสียงรบกวน