เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 431 ออกไปแล้วก็กลับมาไม่ได้
อาฉางก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าว บังเอิญย่ำลงบนกิ่งไม้แห้งที่อยู่บนพื้นจนหักดัง “กร๊อก”
เสียงกิ่งไม้แห้งหักดังขึ้นในป่าที่เงียบสงบราวกับไร้ชีวิตนี้ ช่างชัดเจนและบาดหูเป็นพิเศษ ราวกับคมมีดอันแหลมคมที่ฉีกท้องฟ้าอันเงียบงันให้ขาดออกจากกัน จนทำให้เหล่านกที่พักผ่อนอยู่ในป่าตื่นตกใจ
ชั่วขณะหนึ่ง ฝูงนกกระพือปีกส่งเสียงร้องอย่างตื่นตระหนกเป็นระลอก ทำลายความเงียบสงบดั้งเดิมของป่าชายแดนผืนนี้
อาฉางหันกลับไปมองโดยไม่รู้ตัว หลักเขตแดนที่อยู่เบื้องหลังยืนนิ่งสงบ แสงที่สะท้อนจากตัวหลักภายใต้แสงตะวันยามอัสดงช่างเจิดจ้าเสียจนแสบตา ราวกับกำลังจับจ้องการกระทำของเขาอย่างไร้ความปรานี
ในที่สุดเขาก็ข้ามพรมแดนออกมาได้อย่างปลอดภัย ก้าวออกจากดินแดนของต้าเซี่ย จนถึงตอนนี้ สายที่ตึงเครียดอยู่ในใจเขาจึงได้คลายลงอย่างสิ้นเชิง