เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 420 ใช้ประเทศเกาะเป็นเครื่องสังเวย ฉลองการหวนคืนของต้าเซี่ย!
การที่หลินอี้เฉินมายังฐานทัพแห่งนี้ในคราวนี้ เป็นเพียงเพราะความอยากรู้อยากเห็นล้วน ๆ
เขาแค่อยากจะดูว่าผ่านไปหลายปีขนาดนี้ เทคโนโลยีทางการทหารของสหพันธรัฐพัฒนาไปถึงขั้นไหนแล้ว ทว่าเมื่อเขาก้มมองสรรพอาวุธยุทโธปกรณ์สารพัดรูปแบบเบื้องล่าง ในใจกลับเต็มไปด้วยความผิดหวัง
นี่น่ะหรือ คือที่พึ่งพาอันน่าภาคภูมิใจของประเทศเกาะ? เวลาล่วงเลยไปตั้งหลายปี ระดับเทคโนโลยีของสหพันธรัฐก็มีดีแค่นี้เองหรือ?
ว่ากันตามเนื้อผ้าแล้ว อาวุธยุทโธปกรณ์เหล่านี้เมื่อเทียบกับเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน ก็นับว่าก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็วและผลัดเปลี่ยนยุคสมัยอย่างแท้จริง
แต่หากนำไปเปรียบเทียบกับการพัฒนาของต้าเซี่ยแล้วไซร้ กลับไม่คุ้มค่าให้เอ่ยถึงแม้แต่น้อย
ในสายตาของหลินอี้เฉิน สิ่งที่เรียกว่าอาวุธเหล่านี้ แทบไม่ต่างอะไรจากไม้ฟืนติดไฟ ไม่อาจเข้าตาเขาได้เลยแม้แต่นิดเดียว