เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 392 จักรพรรดิเฉิน
เพื่อนร่วมชั้นหลายคนของเฉินหรานกำลังยืนโพสท่าอย่างกระตือรือร้นอยู่ ณ สถานที่ที่ทิวทัศน์งดงามที่สุดแห่งหนึ่ง ต่างเร่งเร้าให้เฉินหรานรีบถ่ายรูปให้ “เฉินหราน นายทำอะไรอยู่น่ะ เร็วเข้า ฉันจะทนไม่ไหวแล้วนะ!” เพื่อนคนหนึ่งอดร้องตะโกนออกมาเสียงดังไม่ได้ ทว่าเฉินหรานยังคงราวกับวิญญาณหลุดออกจากร่าง จ้องเขม็งไปทางด้านหลังของเหล่าเพื่อน ไม่แยแสต่อเสียงเรียกของเพื่อนเลยแม้แต่น้อย
เหล่าเพื่อนเห็นท่าทีเช่นนี้ก็เต็มไปด้วยความสงสัย ต่างอดสงสัยและมองตามสายตาของเฉินหรานไปทางด้านหลัง เมื่อได้เห็น ทุกคนก็ตกใจจนสูดลมหายใจเข้าลึก พลันยืนตัวแข็งอยู่กับที่ทันที
“ใช่เขาหรือเปล่า” เพื่อนคนหนึ่งเบิกตากว้าง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
“ใช่เขาแหละ คงไม่ผิดหรอก” เพื่อนอีกคนพยักหน้าเบา ๆ ราวกับกำลังยืนยันคำตอบให้ตัวเอง