เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 379 ปฏิบัติการกู้ภัย (หนึ่ง)
ในยามนี้ ภายในเต็นท์ขนาดใหญ่หลังนั้น บรรยากาศหนักอึ้งราวกับจับต้องได้ เหล่าลูกน้องยืนตัวตรงนิ่งสนิทไม่ขยับเขยื้อน ดวงตาทุกคู่ล้วนจับจ้องไปที่ผู้อาวุโสซึ่งอยู่ตำแหน่งแรกเบื้องหน้า ผู้อาวุโสหลับตาลงเล็กน้อย ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น สีหน้าสงบราบเรียบ
ทั่วทั้งเต็นท์เงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจหนักแน่นของทุกคน กับเสียงกรอบแกรบที่ดังขึ้นเป็นครั้งคราวเมื่อลมหนาวพัดผ่านเต็นท์ ทุกคนดูเหมือนกำลังรอคอยสิ่งใดอยู่
เวลาในความเงียบสงัดนี้ไหลเอื่อยราวเม็ดทรายในนาฬิกาทราย โดยไม่รู้ตัว เหลือเวลาอีกเพียงยี่สิบนาทีก็จะถึงยามจื่อ ในช่วงที่ทุกสรรพสิ่งเงียบสนิทนี้ ผู้อาวุโสก็เบิกตากว้างขึ้นมาทันใด สายตาแหลมคมดุจคบเพลิง ราวกับสามารถทะลุผ่านเต็นท์ออกไปยิงตรงสู่สมรภูมิอันไม่รู้จักที่อยู่ไกลออกไป