กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 334 คนต้าเซี่ยอยู่ที่ไหนก็ต้องยืนหยัดมีชีวิต
อันเดรเลพาหลินอี้เฉินกับเด็กสาวเดินเข้าไปในห้องสลัวห้องหนึ่ง ประตูเหล็กปิดลงเสียงดังสนั่น แสงไฟสีขาวเย็นเยียบสาดส่องให้โต๊ะเก้าอี้โลหะสะท้อนประกายอันเย็นเฉียบ นี่เห็นได้ชัดว่าเป็นห้องสอบสวน เจ้าหน้าที่ศุลกากรสองคนปรี่เข้ามาข้างหน้าทันที กดหลินอี้เฉินกับเด็กสาวลงบนเก้าอี้โลหะที่เต็มไปด้วยคราบสนิม กุญแจมืออันหยาบกร้านส่งเสียงดังกริ๊ก ล็อกข้อมือของพวกเขาไว้กับลูกกรงเหล็กสองฝั่งของเก้าอี้ โลหะอันเย็นเยียบกดลึกเข้าเนื้อ เด็กสาวอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด หลินอี้เฉินหลุบตาจ้องมองกุญแจมือที่ข้อมือ ทว่ากลับผ่อนคลายลงในชั่วพริบตา เขาอยากจะรอดูเสียหน่อยว่าคนพวกนี้จะเล่นลูกไม้อะไรได้บ้าง