กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 290 ล่องลอยเนิ่นนาน ถึงเวลากลับบ้านแล้ว! (2)
คิ้วของผู้นำหญิงขมวดจนเป็นปม ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยอย่างเหี้ยมเกรียม “แต่ก็ปล่อยพวกมันไปเฉย ๆ แบบนี้ไม่ได้! หาเวลาจัดการลับ ๆ สักชุด เลือกพวกที่เคลื่อนไหวว่องไวที่สุดและมีอิทธิพลมากที่สุด ฆ่าไก่ให้ลิงกลัว! ให้คนอื่นรู้ว่าผลของการต่อต้านเราคืออะไร! พร้อมกันนั้นก็เพิ่มการควบคุมคนที่เหลืออยู่ต่อไป เพิ่มการโฆษณาชวนเชื่อ ป้ายสีพวกมัน ให้ประชาชนเห็นว่าพวกมันก็แค่กลุ่มคนอันตรายที่ก่อความวุ่นวาย”