กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 103 เผลอทีเดียวก็ตบเขาตายเลย
ซุนเชียนเมื่อได้ยินคำพูดของหลินอี้เฉิน ร่างกายก็สั่นสะท้านขึ้นมาเองโดยไม่อาจห้าม สายตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและลนลาน
ริมฝีปากของเขาเริ่มซีดขาวเล็กน้อย แล้วพูดตะกุกตะกักว่า “หลิน… หลินอี้เฉิน คุณ… คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไรกันแน่ ผม… ผมไม่รู้อะไรเลย!”
สายตาของหลินอี้เฉินทิ่มแทงไปที่ซุนเชียนราวกับมีด พร้อมกล่าวด้วยเสียงเย็นเยียบและชัดเจนว่า “คืนที่เฉียนลี่หายไป และช่วงเวลาที่ข่งรุ่ยตาย ผมอยู่ข้างนอกบ้าน
ทุกสิ่งที่คุณทำ ล้วนตกอยู่ในสายตาของผม
จากนั้นผมก็ตามคุณมา คุณพาผมมาที่นี่
ได้ยินบทสนทนาของพวกคุณ และยังได้แผนที่จากตู้เซฟบนดาดฟ้าอีกด้วย”