กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 93 ปรมาจารย์อาวุธ
เมื่อได้ยินข่าวว่าลู่อิ่งเฟิงกำลังจะจากไป หลินอี้เฉินชะงักไปเล็กน้อย แล้วเอ่ยถามว่า “พี่ลู่ ทำไมถึงรีบร้อนเช่นนี้”
ลู่อิ่งเฟิงสูดลมหายใจลึก แล้วค่อย ๆ กล่าวว่า “ผมจะพาสองแม่ลูกกลับบ้านเกิดสักรอบ ผมต้องสืบให้รู้แน่ชัดให้ได้ว่าปีนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมหลังจากผมจากไป บ้านของผมถึงหายไป ทำให้สองแม่ลูกต้องระหกระเหินพลัดถิ่น ต้องทนทุกข์ทรมานมากมายเช่นนี้” กำปั้นของเขาเผลอกำแน่นขึ้น แววตาวาบไปด้วยความโกรธและความไม่ยอมจำนน
หลินอี้เฉินตบไหล่ลู่อิ่งเฟิงเบา ๆ แล้วปลอบว่า “พี่ลู่ ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณนะ ถ้าระหว่างนี้คุณต้องการความช่วยเหลืออะไร ก็อย่าลังเลเลย มาหาผมได้ทุกเมื่อ”