0082

⬢⬢⬢

ตอนที่ 82 ลู่อิ่งเฟิง

ครึ่งชั่วโมงก่อนที่หลินอี้เฉินจะมาถึง ลู่อิ่งเฟิงอดทนต่อความเจ็บปวดจากบาดแผลอย่างสุดกำลัง ตัวขดงออยู่ในถ้ำแคบ ๆ คับแคบแห่งหนึ่งตรงแอ่งเขา

ใบหน้าของเขาซีดเผือดเล็กน้อย หน้าผากเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อละเอียด เสื้อผ้าที่สวมอยู่เปื้อนเลือดสดเป็นบริเวณกว้าง เลือดตรงบาดแผลยังคงไหลซึมออกมาอย่างช้า ๆ เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าพลังชีวิตกำลังค่อย ๆ จางหายไปพร้อมกับเลือดที่ไหลออก

เนื่องจากเสียเลือดมากเกินไป สติของเขาเริ่มเลือนรางไม่ชัดเจน ภาพตรงหน้าค่อย ๆ บิดเบี้ยวไป ราวกับว่าเริ่มเกิดภาพหลอนขึ้นบ้างแล้ว