0075

⬢⬢⬢

ตอนที่ 75 เศษเสี้ยวชิ้นที่สอง

หลินอี้เฉินมองซุนเทียน แววตาเปี่ยมด้วยความไม่เกรงกลัว เขาเชยคางขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงหนักแน่นและทรงพลัง “ซุนเทียน ข้ารออยู่ตลอดเวลา กลัวแต่ว่าเมื่อถึงตอนนั้นเจ้าไม่เพียงเรียกหนี้ที่เจ้าว่าไม่ได้คืน กลับจะเอาตัวเองเข้าไปพัวพันจนหมดตัว ลงเอยด้วยการไม่เหลืออะไรเลย”

พูดจบ หลินอี้เฉินก็เดินสวนไหล่ผ่านซุนเทียนไป เหลือเพียงซุนเทียนยืนอยู่ที่เดิม ตัวสั่นเทาด้วยความโกรธ สองตาจ้องเขม็งแผ่นหลังของหลินอี้เฉินที่เดินจากไปโดยไม่ละสายตา กำ tanganกำแน่น ข้อต่อกระดูกขึ้นสีขาว