0054

⬢⬢⬢

ตอนที่ 54 วิกฤต

ยามนี้แสงจันทร์ไหลรินดั่งสายน้ำอาบทาบร่างของทั้งสองคนโดยรอบเงียบสงัด “อืม ที่นี่เสียงดังเกินไป ฉันอยากกลับไปพักเงียบ ๆ” หลินอี้เฉินพยักหน้าเบา ๆ

เย่เหยาพยักหน้าขึ้นมองหลินอี้เฉิน แววตาเผยความสับสนวูบหนึ่ง ก่อนจะรั้งรอครู่หนึ่ง แล้วยังคงเอ่ยออกมาเบา ๆ ว่า “หลินอี้เฉิน ฉันอยากถามนายมาตลอด ตอนนั้น… ทำไมนายถึงเลือกเฉียนลี่ล่ะ หรือว่า หรือว่า… นายมองไม่ออกเลยหรือว่าฉันรู้สึกกับนายยังไง”