กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 48 ยาม เชิญคนคนนี้ไปให้พ้น
เฉียนลี่เดินเข้ามาหาหลินอี้เฉิน ใบหน้าประดับรอยยิ้มเยาะที่น่าขยะแขยง นางเดินวนรอบหลินอี้เฉินหนึ่งรอบ ราวกับกำลังพิจารณาตัวประหลาดสักตัว
“อ้าว ไหนชุดที่ใส่เมื่อวันนั้นล่ะ ทำไมไม่ใส่อีกแล้ว ฉันจำได้ว่าวันนั้นเธอแต่งตัวดูดีมีราศีเชียวนะ นึกว่าตัวเองเป็นคนสำคัญจริง ๆ เสียอีก”
นางลากเสียงท้ายคำอย่างจงใจ ทุกคำราวกับมีดที่แทงเข้าใส่หลินอี้เฉิน
หลินอี้เฉินมองนางด้วยสายตาเย็นชาแวบหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไร แล้วเลือกอาหารต่อไป
แต่เฉียนลี่กลับไม่ยอมเลิกรา เธอขึ้นเสียงดังกว่าเดิม เสียงนั้นแหลมบาดหูเป็นพิเศษในโซนบุฟเฟต์ จนผู้คนรอบข้างบางส่วนถูกดึงดูดความสนใจให้หันมามอง