0003

⬢⬢⬢

ตอนที่ 3 บัตรแบล็กการ์ดสูงสุดไร้ขีดจำกัด

หลินอี้เฉินพยักหน้า เขาเริ่มรู้สึกดีกับพนักงานขายที่ชื่อเสี่ยวโม่คนนี้สักหน่อย “ขอบคุณ ผมต้องการสูทสักสองสามชุดที่เหมาะกับงานทางการ และก็เสื้อผ้าสำหรับใส่ประจำวันด้วย”

พนักงานขายคนอื่นได้ยินคำพูดของเขา ก็อดหัวเราะเยาะกันขึ้นมาไม่ได้ พนักงานคนหนึ่งกระซิบกับพนักงานคนอื่นด้วยน้ำเสียงประชดประชันว่า “โอ้โฮ ยังจะเอาสองสามชุดอีกเหรอ เขารู้ไหมเนี่ยว่าราคาเสื้อผ้าที่นี่เท่าไร ฝันกลางวันอยู่ได้”

พนักงานอีกคนก็พลอยเห็นด้วย “ใช่สิ รีบไล่เขาไปเถอะ อย่าให้ต้องมาเจอเรื่องน่าอายเลย ที่นี่ไม่ใช่ใครก็จะซื้อของได้นะ”

เสียงของคนพวกนี้ดังจนทั้งร้านได้ยิน