กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 150: เกมวงการวิชาการ
พอเห็นข้อความสั้นนี้ น้ำตาของเฉินหย่วนก็ไหลออกมาทันที
ตอนนี้หนุ่มร่างใหญ่คนนี้ทนต่อไปไม่ไหวแล้ว เขาโทรหา หวังป้าเทียน แล้วก็เริ่มกุมหัวร้องไห้อย่างหนัก
“หัวหน้าใหญ่ ฮือๆ หัวหน้าใหญ่ ฉันไม่ไหวแล้ว ฉันยังไม่ได้นอนเลย ยังไม่ได้นอนเลย!”
“ฉันง่วงมาก ง่วงจริงๆ”
“ตอนนี้ฉันเสียใจมากที่สอบเข้าเรียนต่อระดับบัณฑิตศึกษา เพิ่งรู้เอาตอนนี้เองว่าการเรียนต่อกับงานวิจัยมันไม่เกี่ยวกันเลยสักนิด!”
“ถึงเมื่อก่อนฉันจะเคยติดต่อห้องทดลองเพื่อเข้าทีมวิจัย เคยทำโครงการ และพอมีพื้นฐานอยู่บ้างแล้วก็เถอะ”
“แต่ฉันไม่คิดเลยว่าทีมวิจัยนี้จะต้องทำงานวันละสิบสองชั่วโมงครึ่ง แค่นี้ฉันเลิกงานตรงเวลา อาจารย์ยังตำหนิฉันอีก”
“เสาร์อาทิตย์ยังต้องมาทำงานล่วงเวลา ช่วงวันชาติยังลางานไม่ได้ วันหยุดเทศกาลต่างๆ ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย”