บทที่ 141: คนทุบไข่

บทที่ 141: คนทุบไข่

“สงครามเหรอ? นายหมายความว่ายังไง?”

ทันทีที่ได้ยินคำพูดนั้น ข่งเหวินเยวียนก็เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาในใจ

ตั้งแต่วันแรกที่ไอ้หนูนี่เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยจิงไห่ เขาก็เป็นคนบ้าที่ไม่เคยทำอะไรตามสามัญสำนึกอยู่แล้ว

ก่อนหน้านี้ แม้ไอ้หนูนี่จะให้ความสำคัญกับเหตุการณ์ใหญ่ ๆ หลายเรื่อง แต่ก็ไม่เคยจริงจังถึงขนาดนี้

แต่ตอนนี้ หวังป้าเทียนกลับพูดคำว่า ‘สงคราม’ ออกมาเต็มปาก

“ตกลงนายจะทำอะไรกันแน่?!”

หวังป้าเทียนแค่นหัวเราะเย็นเยียบ

“ง่ายมาก นายไม่รู้ตัวเลยเหรอ?”

“ความคิดของฉันกับนายสวนทางกันโดยสิ้นเชิง”