กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 134: ตกลงฉันไปทำอะไรให้นายกันแน่?
เกาจื่อโม่ สมาชิกสภานักศึกษาถูกหวังป้าเทียนยกขึ้นด้วยมือข้างเดียวจนตัวสั่นไปหมด
เมื่อกี้เขาเห็นหมีขั้วโลกตัวหนึ่งกำลังเดินมาทางนี้จากระยะไกล ตอนนั้นยังคิดว่าตัวเองตื่นเช้าเกินไปจนตาลายเพราะน้ำตาลในเลือดต่ำ
แต่ตอนนี้ เมื่อใบหน้าของหวังป้าเทียนเข้ามาจ่ออยู่ตรงหน้า เขาถึงได้เห็นชัดเจน
เชี่ย! นี่มันหวังป้าเทียนไม่ใช่เหรอ?
ให้ตายเถอะ หมอนี่กล้าจับแม้กระทั่งอาจารย์ แบบนี้ฉันอย่าไปหาเรื่องเขาดีกว่า
เกาจื่อโม่รีบเหลือบมองนาฬิกาอีกครั้ง ก่อนเปลี่ยนคำพูดทันที
“หกโมงยี่สิบเก้านาที! เมื่อกี้ฉันดูผิด เป็นหกโมงยี่สิบเก้านาที!”
เมื่อได้ยินคำตอบนี้ หวังป้าเทียนก็พยักหน้าอย่างพอใจ
“ฮะๆ ความเป็นคนสามส่วน นายยังเรียนไม่รู้เรื่อง แต่ความเป็นเจ้าหน้าที่เจ็ดส่วนนี่เลียนแบบได้เหมือนจริงเชียว”