กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 126: เล่นใหญ่เสร็จแล้วคิดจะหนีเหรอ?
พอเวินจืออวี่พูดแบบนั้น เกาเฉวียนก็ทำตัวไม่ถูกขึ้นมาทันที
“แค่กๆ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลเวินพูดเล่นน่า ผมจะไปเกี่ยวข้องอะไรกับเธอได้ยังไง?”
“งั้นเหรอ? แล้วเมื่อกี้นายตะโกนข้ามมาดังๆ ว่า ‘ฉันต้องเจอเธอให้ได้!’ ‘ใครก็ห้ามขวางฉัน!’ อะไรทำนองนั้นไม่ใช่เหรอ?”
“ถ้าคนไม่รู้เรื่องคงนึกว่านายกำลังเล่นซีรีส์เกาหลีอยู่ที่นี่”
เมื่อถูกแซว เกาเฉวียนก็หัวเราะแห้งๆ อีกครั้ง
“ฮ่าๆ เธอเข้าใจผิดแล้ว”
“ผมนึกว่าเธออยู่ข้างในน่ะ อีกอย่างเธอก็รู้ อีกไม่นานรางวัลระดับนานาชาติบางรางวัลก็จะประกาศแล้ว”
“ช่วงต่อจากนี้เขตตะวันออกของเรายุ่งมาก มีหลายเรื่องที่ผมต้องจัดการ”
“แต่พอผมจะเข้าไปหาเธอ นักศึกษาหวังกลับไม่ยอมให้เข้า เราเลยมีปากเสียงกันนิดหน่อย”