กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 117: พวกเขาไม่ไป งั้นนายไปเอง
ในตอนนั้น อู๋หรูไห่ยังไม่ได้หวาดกลัวหวังป้าเทียนเหมือนในภายหลัง
ดังนั้น เมื่อเผชิญหน้ากับคนร้ายที่ดุดันแบบนี้เป็นครั้งแรก การตัดสินใจของเขาจึงทั้งง่ายและตรงไปตรงมา
“นี่นายกำลังทำอะไร?! กล้าทำร้ายอาจารย์ต่อหน้าต่อตาในโรงเรียนแบบนี้ได้ยังไง ยังมีเหตุผลอยู่ไหม?”
“ฉันจะไล่นายออก!”
ทว่าเมื่อหวังป้าเทียนหันไปเห็นใบหน้าแก่ ๆ ของอู๋หรูไห่ เขาก็หัวเราะออกมาทันที
“ฉันนึกว่าใคร ที่แท้ก็ผู้อาวุโสอู๋นี่เอง”
“เมื่อไม่กี่เดือนก่อน ตอนที่ฉันย้ายโรงเรียน ฉันเพิ่งมอบเงินสนับสนุนให้คุณหนึ่งแสนหยวน”
“ตอนฉันมา คุณพูดกับฉันเองว่าอะไรนะ?”
“คุณบอกว่าตลอดสามปีต่อจากนี้ ที่โรงเรียนมัธยมปลายหมายเลขหนึ่งอู๋หยวนของเรา จะไม่มีใครกล้าแตะแม้แต่นิ้วเดียวของฉัน!”