บทที่ 87: กำลังการผลิตไม่เพียงพอ

บทที่ 87: กำลังการผลิตไม่เพียงพอ

ทันทีที่ได้ยินคำพูดนั้น ซูชิงถังก็ผงะไป

เสียงนี้ไม่ใช่เสิ่นซาน และยิ่งไม่ใช่วานรตะลุยเขา แต่เป็นเสียงผู้ชายแปลกหน้าที่ไม่คุ้นเคยโดยสิ้นเชิง

แถมเขายังเรียกฉันว่า “ตั๊กแตนตำข้าวน้อย”

ฉายาตั๊กแตนตำข้าวเขียวนี้ เธอเคยใช้แค่ที่จิงไห่เท่านั้น

งั้นก็เป็นคนรู้จักเก่าจากจิงไห่สินะ?

จากนั้นทั้งกลุ่มสบตากัน กดความหวาดหวั่นในใจไว้ แล้วค่อยๆ คลำทางไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง

ทว่าเมื่อเข้าใกล้ขึ้น รูม่านตาของทุกคนก็หดวูบ

คน

ผู้คนแน่นขนัด เต็มไปหมดทั้งบริเวณ