กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 79: เอ้อไหลแห่งยุคโบราณ
พอพูดจบ หม่าเตาก็หัวเราะลั่น
“เสมอภาคกันงั้นเหรอ? ไร้สาระ! แค่พูดให้ฟังดูดีเท่านั้นแหละ”
“ฉันว่าพวกมันอยากให้เราทุกคนกลายเป็นลูกน้องมากกว่า!”
ซานเหนียงเองก็หัวเราะออกมา รอยยิ้มเต็มไปด้วยความประชดประชัน
“ใช่ เลขานุการไป๋เพิ่งโทรมาหาฉัน บอกให้ฉันไปหาเด็กสาวคนนั้นด้วยตัวเอง”
“ฟังจากน้ำเสียงแล้ว ความหมายก็คือ ขอแค่พวกเราเชื่อฟังและร่วมมือกับเด็กสาวคนนั้น”
“ต่อจากนี้ก็จะมีภูเขาทองภูเขาเงินให้พวกเราเสวยไม่รู้จบ”
“เรื่องที่ผ่านมาเองก็ลบล้างกันได้หมด ไม่เอาเรื่องอะไรทั้งนั้น ฟังแล้วฉันยังใจเต้นเลยค่ะ”
“ภูเขาทองภูเขาเงิน?”