กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 54: นายไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ เหรอ!
“เหมือนจะหาเหตุผลที่จะปฏิเสธไม่ได้เลยนะ”
ทันทีที่ได้ยินประโยคนี้ ใบหน้าตึงเครียดของกู้เจิ้นซานก็ผ่อนคลายลงพร้อมรอยยิ้มกว้าง
ดีมาก!
ชีวิตน้อย ๆ ของผมรอดแล้ว!
เมื่อเถาเถาได้ยินเช่นนั้น ดวงตากลมโตดุจดอกท้อของเธอก็เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มทันที
จากนั้นเธอก็เขย่งปลายเท้า แล้วจุ๊บแก้มหวังป้าเทียนดังจุ๊บ
“พี่ชายนี่ดีที่สุดเลย! ฉันชอบพี่ชายที่สุด”
หน้าจอมอนิเตอร์กล้องวงจรปิด เฉียนเฉิงเย่ยกมุมปากอย่างดูแคลน ก่อนกระดกเหล้าในแก้วรวดเดียวหมด
สำเร็จแล้ว!