บทที่ 45: ใช่แล้ว ก็เป็นอย่างที่ป้าคิดนั่นแหละ!

บทที่ 45: ใช่แล้ว ก็เป็นอย่างที่ป้าคิดนั่นแหละ!

พอพูดออกมา ทุกคนก็เข้าใจทันทีว่าป้าหวังเข้าใจผิดไปไกลมาก จึงพากันส่ายหน้ารัว ๆ ราวกับเสียสติ

“ไม่ใช่ ไม่ใช่ ไม่ใช่!”

“ป้าหวัง ฟังผมอธิบายก่อน!”

“เข้าใจผิด! เข้าใจผิดครั้งใหญ่เลย!”

แต่ตอนนี้ป้าหวังไม่รับฟังอะไรทั้งนั้นแล้ว

เธอผลักกำแพงคนตรงหน้าออกไป แล้วตะโกนอย่างเดือดดาล

“พวกแกคิดว่าหอพักของฉันเป็นที่แบบไหน? ซ่องโสเภณีหรือไง? ไสหัวออกไปให้หมด!”

ทว่าเมื่อป้าหวังผลักประตูเข้าไปและเห็นภาพภายในหอพัก เธอก็ยิ่งยืนอึ้งค้างอยู่ตรงนั้น

ตอนนี้ในห้องมีผู้ชายร่างสูงใหญ่คนหนึ่งนั่งยอง ๆ อยู่